One Hour Photo is een goed geregisseerde film met een realistisch script. De film spookt nu nog wel is door mijn hoofd. En dat terwijl ik het voor het eerst zag in 2002. Deze dagen is het allemaal niet meer zo complex om het leven van iemand op de voet (in real time, location based) te volgen en is de manier van Seymour Parrish uit de film toch al best weer achterhaalt. Die gedachte raakte me want waar gaat het naartoe? Feit is wel dat op dit moment van schrijven ik nu hier ben en jij niet weet waar.


